Οι ερευνητές στα εγκληματολογικά εργαστήρια θα έχουν σύντομα στη διάθεσή τους μια ακόμη… χείρα βοηθείας, καθώς αμερικανοί επιστήμονες ανέπτυξαν μια νέα τεχνική ταυτοποίησης εγκληματιών και θυμάτων χάρη στην ανάλυση των ξεχωριστών ιχνών που αφήνουν τα μικρόβια στα χέρια κάθε ανθρώπου.
Η ανακάλυψη, υπό τον καθηγητή Νόε Φίρερ του τμήματος οικολογίας και εξελικτικής βιολογίας του πανεπιστημίου του Κολοράντο, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με τα πρακτορεία Ρόιτερ και Γαλλικό, αξιοποιεί το γεγονός ότι οι άνθρωποι, όταν αγγίζουν μια επιφάνεια, δεν αφήνουν μόνο τα δαχτυλικά αποτυπώματά τους, αλλά και ένα ιδιαίτερο “ίχνος” από τα μικρόβια και τους άλλους μικροοργανισμούς με τους οποίους ο καθένας μας συμβιώνει από τη γέννησή του.
Έτσι, οι αμερικανοί ερευνητές μπόρεσαν να “χαρτογραφήσουν” μια γενετική βακτηριακή “υπογραφή” (από το μικροβιακό DNA), που είναι μοναδική για τον κάθε άνθρωπο και η οποία παραμένει αναλλοίωτη όλο το 24ωρο, παρά τις όποιες μεταβολές της θερμοκρασίας, της υγρασίας, της ηλιακής ακτινοβολίας κλπ.
“Ο καθένας μας αφήνει πίσω του ένα ξεχωριστό ίχνος βακτηρίων, καθώς ζούμε την καθημερινή μας ζωή”, δήλωσε ο Φίρερ, ο οποίος εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι αν και η εργασία του βρίσκεται ακόμα σε προκαταρκτικό στάδιο, τελικά θα αποτελέσει μια πολύτιμη συμπληρωματική τεχνική στο υπόλοιπο “οπλοστάσιο” των εγκληματολόγων και ιατροδικαστών.
Τον τελευταίο καιρό, οι επιστήμονες έχουν βεβαιώσει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι φορείς δισεκατομμυρίων μικροβίων (συνήθως αβλαβών και μερικές φορές ωφέλιμων), πάνω και μέσα στον οργανισμό τους, ουσιαστικά αποτελώντας κινούμενες “αποικίες” μικροοργανισμών. Οι “αποικίες” αυτές είναι ιδιαίτερες για κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, ενώ ακόμα διαφέρουν ανάλογα με την περιοχή του σώματος του ίδιου ανθρώπου.
Ο Φίρερ και οι συνεργάτες του πειραματίστηκαν με τα μικροβιακά ίχνη που αφήνουν τα δάχτυλα των ανθρώπων πάνω στα πληκτρολόγια και στα “ποντίκια” των υπολογιστών και ήσαν σε θέση να αποδείξουν ότι το βακτηριακό DNA που συνέλλεξαν, ταίριαζε καλύτερα με το μικροβιακό DNA από τα ίδια τα χέρια των κατόχων των υπολογιστών, σε σχέση με τα χέρια οποιουδήποτε άλλου ατόμου.
Επιπλέον, τα βακτήρια πάνω στο “ποντίκι” είναι “πολύ πιο όμοια” με αυτά των χεριών του κατόχου του υπολογιστή, παρά με τα βακτήρια εκατοντάδων άλλων ατόμων που δεν χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο “ποντίκι”. Μέχρι στιγμής, η νέα τεχνική έχει αποδειχτεί ακριβής σε ποσοστό 70% – 90%.
Η ίδια ερευνητική ομάδα είχε στο παρελθόν ανακαλύψει ότι ένας άνθρωπος κατά μέσο όρο έχει 150 είδη βακτηρίων πάνω στα χέρια του και ότι δύο άνθρωποι έχουν κοινά περίπου το 13% αυτών των βακτηριακών ειδών.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι, μετά από δύο εβδομάδες, η βακτηριακή σύνθεση των χεριών κάποιου δεν είχε μεταβληθεί, καθώς τα βακτήρια αποδεικνύονται ιδιαίτερα ανθεκτικά, κάτι που αιφνιδίασε τους επιστήμονες, αλλά και τους επιτρέπει να ευελπιστούν ότι η τεχνική τους θα είναι χρήσιμη (αν τα βακτήρια στα χέρια μας άλλαζαν συνεχώς, τότε θα ήταν δύσκολη η ταυτοποίηση κάποιου). Λίγες ώρες μετά το πλύσιμο των χεριών μας, οι βακτηριακές “κοινότητες” ανακάμπτουν στην κατάσταση και στη σύνθεση που είχαν πριν το πλύσιμο.
Ήδη διάφορες επιστημονικές ομάδες στον κόσμο βρίσκονται στη διαδικασία “ανάγνωσης” του γενετικού υλικού (DNA) όλων των μικροβίων του ανθρωπίνου οργανισμού (του μικροβιώματος).
Τα κλασικά δακτυλικά αποτυπώματα μπορούν να “μουτζουρωθούν” ή να είναι αδύνατο να αποκτηθούν από διάφορες επιφάνειες, όπως τα υφάσματα. Από την άλλη, για να ληφθεί δείγμα ανθρώπινου DNA, πρέπει να βρεθεί αίμα, ιστός, σπέρμα ή σάλιο πάνω σε ένα αντικείμενο. Λόγω αυτών των δυσκολιών και της αφθονίας των μικροβίων πάνω στα χέρια μας, οι ερευνητές πιστεύουν ότι η νέα τεχνική μπορεί να αποδειχτεί πολύτιμη στις εγκληματολογικές έρευνες.